Nowe zdobycze książkowe..

Witam :)
Post z tytułu: "trochę chwalenia się" czyli zaprezentuję Wam teraz książki, które zdobyłam w marcu i dołączyły do mojej kolekcji książek. Zapraszam do podziwiania :)



Książki zdobyte za punkty na fincie:



1. "Miłość Alchemika" - Avery Williams
2. "Muzyka z zaświatów" - Graham Masterton
3. "Groza jej spojrzenia" - Tim Powers
4. "Nasienie zła" - Joanne Harris
5. Katedra Marii Panny w Paryżu" - Victor Hugo
6. "Słodki zapach brzoskwiń" - Sarah Addison Allen
7. "Sługa kości" - Anne Rice (nie ma na zdjęciu głównym, bo zapomniałam po prostu o tej książce jak robiłam zdjęcie stosu)

Wymiana (książka za książkę lub przedmiot za książkę):



1. "Piękna ZŁAlicja" - Rebecca James
2. "Idealna Chemia" - Simone Elkeles
3. "Lodowy ogień" - Kai Meyer
4. "Klasztor" - Panos Karnezis
5. "Obserwacje" - Jane Harris
6. "Morrigan" - Piotr Olszówka

Prezent urodzinowy od mojego ukochanego:



1. "Ostatni Akt" - Ellis Avery (kupiona na kiermaszu w biedronce)
2. "Wróżka z Jaskółczej Wieży" - Miki Monticelli (kupiona na kiermaszu w biedronce)
3. "Obsydianowe serce" tom 1 i 2 - Ju Honisch, Allegro
plus dodatek w postaci rysunku kotka, który był dołączony do jednego z tomów" obsydianowe serce", mój kochany przy zamawianiu książek specjalnie poprosił o rysunek kotka :)



Odkupiłam od jednej z użytkowniczek na LC:



- "Cyrk Nocy" - Erin Morgenstern

I jak Wam się podoba mój stosik? sporo tego, ale zadowolona jestem toż to istna, czytelnicza uczta.. same rarytaski (mam nadzieję) :)

Sekundę za późno - opinia...

Tytuł: Sekundę za późno
Autor: William R. Forstchen
Wydawnictwo: Bullet Books, seria: Czarna Wdowa
Rok wydania: 2011
Status: Moje

Arcydzieło czy bezsensowny bełkot?
Myślę, że i jedno i drugie, ale jeśli chodzi o to drugie to raczej sensowny bełkot.
Książka opowiada o tym co się może stać jak wyłączą nam prąd i przestanie wszystko działać i jest to świetny podręcznik survivalu czyli, jak przetrwać gdy nadejdzie taka, dość realna, katastrofa i wojna. I myślę, że w dzisiejszych czasach jest to niezbędna książka w każdym domu. Każdy powinien ją przeczytać i być przygotowany tak w razie czego.
Książka sensowna, warta przeczytania, bardzo dużo przydatnej wiedzy, szczypta historii.
Jednak... jest trochę rzeczy, które mi bardzo przeszkadzały:

1. Momentami zastanawiałam się czy ta książka jest faktycznie o końcu świata i przetrwaniu czy może jednak o... nałogowym paleniu papierosów. Niemalże na każdej stronie gościu (czyt. główny bohater) martwi się ile ma fajek i że musi zapalić i się zastanawia czy kogoś poczęstować. W ogóle wszyscy bohaterowie to palacze. I zamiast zrobić na samym początku zapasy jedzenia i rzeczy przydatnych ten se zrobił zapasy... kartonów papierosów na kilka miesięcy... to jakiś żart?!
Szlag mnie trafiał jak czytałam prawie na każdej stronie o fajkach i to było pisane z taką czcią, że autor na chwilę zapominał o katastrofie, bo musiał napisać dokładnie o tym jak ktoś się zaciągnął i w tym momencie była cisza na sali.
Główny bohater mnie drażnił też tym, że uważał siebie za wszechwiedzącego Alfę i Omegę i wszyscy mają się go słuchać, bo on zawsze ma racje i w dodatku się z tym obnosi.

2. Książka w zasadzie jest też o tym jacy to Amerykanie są zaje... jedwabiści. Jacy to oni są wrażliwi na punkcie zwierząt i jako jedyni na świecie traktują swoich pupili jak członków rodziny. Momentami czułam się lekko urażona jako europejka. I takie wielkie zdziwienie, że u nich też może coś wybuchnąć.. ale co z tego, jesteśmy Amerykanami (co w sumie też na każdej stronie było podkreślane) i damy sobie radę. Cały świat (z wyjątkiem Amerykanów) jest nieporadny i nikt na świecie nie radzi sobie tak dobrze jak Amerykanie.

3. Dzielenie ludzi na kategorie... a konkretnie na wojskowych i ludzi przydatnych i na resztę plebsu, który bez nich sobie nie poradzi. A skąd autor ma pewność, że w obliczu takiej zagłady świata, nie będzie na odwrót? że to właśnie ten "nieporadny plebs" nie okaże się bardziej zaradny i przydatny od wojskowych? W końcu człowiek to jedna wielka zagadka i w obliczu zagrożenia życia potrafi zdziałać cuda.

4. I przyznam, że momentami czułam się też urażona jako kobieta.. każda kobieta występująca w książce, była seksowna, szczupła i był to taki typ lalki i tylko takie rozmawiały z głównym bohaterem. I jeszcze tekst, że Azjatki są najładniejsze na świecie.. po jaką cholerę (za przeproszeniem) bohater o tym mówił w obliczu zagłady? Chaos się rozpętał, każdy walczy o przetrwanie a ten o takich rzeczach myśli? aa i oczywiście, kobieta ma tylko jedno do zaoferowania w obliczu zagłady żeby się najeść....

5. Przeszkadzało mi, że przez większość książki były ciągłe narady... Narada, narada, narada, zapalenie fajki, narada, fajka... ooo może w końcu jakąś akcję zrobimy? fajka, narada, narada, fajka i w końcu stanie i patrzenie jak reszta plebsu sobie radzi, komentowanie ich poczynań przy fajeczce.. hmm.. może kogoś zastrzelimy? narada, fajka, narada, WOJNA!!!
Bełkot, po prostu bełkot. Narada, naradą, naradę.. naradza (pogania)

6. I ostatni punkt... Ta książka ma morał taki: "karmić wojskowych i ludzi przydatnych, a plebs może zginąć, on nam nie potrzebny. Kto nie jest żołnierzem nie przetrwa i jest nic nie wart". I łaskawie karmią tych co się znają na jakichś tam starych wynalazkach.
I martwią się ile maja gąb do wykarmienia, a jak ktoś ginie to się cieszą, że więcej jedzenia dla reszty.
Ta książka wywyższa wojskowych.

Pomijając te minusy, przymykając na nie oko, to książka na prawdę jest rewelacyjna, bardzo dobra opowieść, fabuła wciskająca w fotel, tylko niewrażliwi i Ci co mają serce z kamienia nie docenią tej powieści. Na prawdę godna uwagi. Podobało mi się to, że główny bohater tak bardzo dbał o swoją rodzinę, walczył za nią... nawet za psa. Wszyscy bohaterowie bardzo dobrze zarysowani, wykreowani, konkretni i różnorodni.

Patrząc ogólnie na całość książki, to jest ona bardzo dobra. Mocne dialogi, dużo się dzieje, jest strach są emocje, które się budzą już na samym początku książki i znikają dopiero po zakończeniu... a po odłożeniu człowiek jest jeszcze w szoku i musi wrócić do świata realnego. Człowiek dochodzi do wniosku, że przecież to wszystko co jest przedstawione w tej książce może na prawdę się stać, przecież tam nie było żadnej fantastyki, tam był nasz rzeczywisty świat w którym żyjemy.
A ostatnie 100 stron wcisnęło mnie w fotel, łzy leciały aż do zakończenia książki... dla takiego zakończenia warto było przeczytać tę książkę pomimo tych dość licznych minusów. Dawno tak mocno nie ryczałam...
Na prawdę polecam!

Okładka: 9.5/10
Fabuła: 10/10
Bohaterowie: 8/10
Dialogi: 9/10
Język: 9/10

Moja ocena ogólna: 7/10

Joyland - opinia...

Tytuł: Joyland
Autor: Stephen King
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Status: moje

Mamy tutaj historię opowiedzianą przez mężczyznę, który wspomina lata kiedy był młody, rozstał się z dziewczyną i zatrudnił się w wesołym miasteczku zwanym "Joyland".
Fani Kinga wiedzą o tym, że jego książki są nie równe i nie zawsze trzymają się usilnie łatki grozy czy horroru. Tak jest i tym razem. Joyland nie jest horrorem, jest obyczajówką z kryminałem, bliżej mu do thrillera niż horroru i oczywiście jest szczypta fantastyki. Książka jest zupełnie inna od tych, które są już znane. Jest przede wszystkim o miłości, o dojrzewaniu, pierwszych miłościach, o życiu i śmierci, egzystencji człowieka. Po mistrzowsku są nakreślone przemyślenia i uczucia bohaterów, po prostu czytelnik wręcz czuje i myśli to samo co bohaterowie w danym momencie. Jest to książka bardzo psychologiczna, daje do myślenia, daje nadzieję. Książka jest magiczna, jest smutna i wzruszająca. Jest tak świetnie opowiedziana, że na prawdę nie byłam w stanie powstrzymać łez. Momentami pociesza, daje nadzieję, że może być lepiej, że nie jest tak strasznie jakby się mogło wydawać. King, jeśli chodzi o język, trzyma się swojego stylu, na prawdę czyta się dobrze, lekko i przyjemnie. Czytając po prostu historia sama w głowie mi się układała i widziałam te obrazy, które King zarysował jedynie słowami.
Niestety, Ci co oczekują, że to będzie horror i tylko z tego powodu sięgną po tę książkę, to się mogą rozczarować i narzekać, że wcale nie jest ta książka straszna. Chociaż.. dla tych co potrafią patrzeć głębiej, to książka będzie w pewnym sensie straszna pomimo, że nie ma tutaj fruwających flaków i masakry co stronę. Ci co są wrażliwi i przeżywają każdą książkę jaką czytają na pewno dostrzegą tę grozę.. grozę psychologiczną. Tragizm bohatera, albo i bohaterów.. przerażające jest to, jak życie ludzkie jest kruche. I w zasadzie.. pewien mały chłopiec z tej książki, który jest bardzo mądry, na pewno niektórym udzieli porządnej lekcji o życiu...

A teraz skupię się na swoich osobistych przeżyciach:
Po prostu jak dla mnie to chyba moja ulubiona książka Kinga jaką do tej pory przeczytałam. Tyle emocji, tyle przeróżnych uczuć dawno nie przeżywałam. Dosłownie serce mi waliło z przejęcia, wciągnęłam się w tej świat Joylandu i dosłownie nie kontaktowałam z rzeczywistością, tak mnie wciągnęło, że nic nie było w stanie mi przerwać, czytałam do oporu.. nie mogłam spać, nie mogłam pić ani jeść, musiałam ją skończyć, nie mogłam przerwać. Gdy doszłam do ostatniej strony po prostu się poryczałam, nie tylko dlatego, że książka jest smutna i wzruszająca, ale też dlatego, że po prostu rozpaczałam, że się skończyła... w dodatku JAK się zakończyła!
Ogólnie książka pozytywnie zaskakująca.. nie ma tutaj typowego schematu nawiedzonego wesołego miasteczka jaki pewnie wielu może się spodziewać przed rozpoczęciem lektury.. nie, o nie! King tak łatwo się nie da :) totalne zaskoczenie, możliwe, że co niektórzy mogą uważać, że jest przewidywalna, ale mimo wszystko i tak jest zaskakująca.. po prostu magiczna książka, odpłynęłam przy niej.
Dodatkowo klimacik podkręciłam sobie słuchając do tego utworów Nightwish'a m.in."Storytime", "Scarytale", "Nemo", "Sleeping sun" czy "Rest Calm".
Joyland w połączeniu z Nightwishem to po prostu niezapomniane, wspaniałe przeżycie, po prostu.. aż dech mi zaparło. Czegoś takiego dawno nie przeżyłam.
Nie ma tutaj przeciągających się opisów i wywodów z których King jest bardzo znany, wiadomo, że niektóre wątki lubi przedłużać... tutaj tego nie ma, idzie skrótami bardzo. Jedni uważają, że jest to na minus inni, że na plus.. fakt, może książka mogłaby być dłuższa, byłoby więcej przyjemności z czytania, ale osobiście uważam, że jest dobrze jak jest, bo możliwe, że mogłaby wtedy przynudzać. Choć do tej pory jeszcze się nie zdarzyło, żeby jakaś książka Króla mi się nudziła :)
Ale właśnie uważam, że przez to ta książka wydaje się inna od tych wszystkich jakie napisał i na prawdę, jest wielki skoro potrafił zawrzeć całą magię i istotę książki w na prawdę niewielkiej ilości stron.
Polecam serdecznie!

Okładka: 10/10 - rewelacyjna po prostu!
Fabuła: 10/10
Bohaterowie: 10/10
Dialogi: 10/10
Język: 9.5/10

Moja ocena całości: Mocna dycha! (10/10)

Wizyta u dentysty...

Cześć!
ostatnio chodziłam trochę poddenerwowana, zestresowana i w ogóle, bo miałam umówioną wizytę u dentysty... ostatni raz u dentysty byłam w podstawówce i wtedy założyli mi plombę na ząbka. Od tamtego czasu w ogóle nie chodziłam już do "sadystów" (jak się nazywa żartobliwie ludzi, którzy wykonują ten jakże szlachetny zawód) aż do dzisiaj...
Mój chłopak mi marudził w sumie odkąd się znamy "powinnaś iść do dentysty, powinnaś przebadać ząbki, masz drobne dziurki" itede itepe ites. Po 8 latach jojczenia mi, w końcu zdecydowałam się, że pójdę, trudno, choć byłam święcie przekonana, że iść nie muszę, bo mam wszystko ok z ząbkami.. no ale ok, iść kiedyś trzeba, a może jednak ma rację. No to się umówiłam na 7 kwietnia 2014 roku na godz. 11:30. Siedzę w poczekalni, czekam grzecznie, oglądam ściany i myślę o tym co będzie dalej w książce, którą aktualnie czytałam. W końcu nadeszła moja kolej.
Bałam się, usiadłam na foteliku, babka się pyta z czym przychodzę, mówię, że na kontrolę, bo coś mi nie pasuję w ząbkach.. otwieram usta, przegląda i mówi.. "ale czego pani chce? przecież ma pani ładne, zdrowe ząbki, zadbane, mocne i ani jednej najmniejszej dziurki", następnie zapytała czy mnie bolą i czy odczuwam jakiś ból jedząc słodkie itd. mówię, zgodnie z prawdą, "nie" no i mówi, "no właśnie, bo nie ma pani dziurek, dziąsła też mocne", jedynym problemem był lekki kamień, w sumie nie groźny, bo jak stwierdziła, dziąsła zaczęły same z nim walczyć i wypychać, więc po prostu skoro tam już byłam, bezboleśnie mi go zdrapała, co zajęło minutę i było na prawdę po wszystkim. Powiedziała, że jest wszystko w idealnym stanie. Powiedziała tylko, że jeśli chcę dla pewności przyjść na kontrolę to zaprasza nie wcześniej niż za 3 miesiące, ale nie jest to konieczne.
Podziękowałam, pożegnałam się i wyszłam.. pani dentystka ogólnie bardzo miła i sympatyczna, nie okazała się żadną sadystką xD
Zadowolona opuściłam gabinet, udałam się do domku, umyłam ponownie ząbki, przepłukałam porządnie dla pewności, żeby żaden ułamek kamienia się nie został gdzieś i z satysfakcją napisałam do mojego kochanego sms'a, że wszystko w porządku...
No i co?! na moje kurde wyszło! :)

Trzy nowe zakładki...

Do mojej kolekcji zakładek, które prezentowałam kilka postów temu, dołączyły trzy kolejne..

- zakładeczka z Fabryki słów, znalazłam w książce, którą zdobyłam za punkty na Fincie. :)

- zakładka "karta" z fabryki słów, znalazłam ją gdy robiłam zakupy na kiermaszu w biedronce, wyleciała z jednej z książek, które przeglądałam i sobie po prostu wzięłam :) idealna do horrorów :) pasowała szczególnie do "Czerwonego Hotelu" Grahama Mastertona :)

- zakładka w 3D, dostałam albo może znalazłam w książce, którą zdobyłam przez wymianę Książka za książkę od jednej z użytkowniczek LC. Bardzo dziękuję :)