sobota, 31 maja 2014

Córka Kleopatry - opinia...



Tytuł: Córka Kleopatry
Autor: Michelle Moran
Wydawnictwo: Sonia Draga
Rok wydania: 2012
Status: z biblioteki


Moje pierwsze spotkanie z pisarką i jestem pewna, że nie ostatnie.
Pokochałam ją za styl jaki ukazała w "Córce Kleopatry". A sama książka to po prostu istne arcydzieło. Już od pierwszych słów przepadłam dla świata rzeczywistego i udałam się w podróż w czasie do starożytnego Rzymu i Egiptu. Z wypiekami na twarzy czytałam o losach dzieci Kleopatry. Widziałam te wszystkie obrazy przedstawione w powieści, czułam to wszystko każdą najmniejszą cząsteczką ciała, przeżywałam przygody razem z bohaterami. Ta dbałość o szczegóły, wszystko dopracowane w odpowiednich detalach. Po prostu istny rarytas i rozkosz czytania. Postacie doskonale wykreowane, czułam wszystko to co oni czuli, przeżywałam wszystko razem z nimi. Zostałam zaproszona do cudownego świata bym mogła swoimi oczami śledzić losy każdego mieszkańca starożytności. Brałam udział w wyścigach rydwanów, walkach gladiatorów, chodziłam razem z Selene i Julią na zakupy.
Podziwiałam główną bohaterkę za odwagę, szczodrość, dobre serce, honor i dumę, prawdziwa Królowa.
Wszystko ładnie opisane, pięknym językiem, żadnych niedopowiedzeń, zero nudnych i przeciągających się fragmentów, wszystko ładnie i pięknie dopracowane, ciągłość wydarzeń zachowana, łatwo przyswajalna historia, czytałam z wielkim zainteresowaniem i uwagą. Autorka przedstawiła bardzo wiarygodny obraz starożytności oraz różnice klasowe, społeczne, wyznaniowe, kulturowe w tamtych czasach.
Barwne życie w dość burzliwym okresie historycznym. Pokazała również różnice między Egiptem a Rzymem, począwszy od jedzenia i ubioru a na kulturze i wychowaniu skończywszy.
To budujące się co stronę napięcie, emocje mną targały od śmiechu aż po łzy. Niesamowite przeżycie. I z bólem serca powróciłam do naszych czasów czytając ostatnie słowo...
Serdecznie Polecam!

Moja ocena: 10/10

piątek, 30 maja 2014

Odnośnie mojej biblioteczki...

Jakiś czas temu umieściłam zdjęcia swoich książkowych zbiorów. Zdaję sobie sprawę z wyglądu moich mebli. Wiem, że nie są wyszukane, ale są moje, lubię je i podobają mi się. Są stare, ale solidne, przeżyły ze mną całe moje życie, a są zapewne starsze ode mnie. Zostawiłam je, bo szkoda mi ich wyrzucać, a nie stać mnie na razie na nowe meble.
Są jakie są, ale wg. mnie pasują na biblioteczkę, książki na niej ładnie się prezentują. Kiedyś może sobie kupię nowe półki lub odnowię te co mam i będzie ładnie, ale póki co wystarcza mi to co mam i cieszę się z tego co mam, bo są ludzie co mają znacznie mniej i ja się nauczyłam, żeby korzystać i cieszyć się z tego co się posiada i na co mnie stać.
Ważne, że książki mają u mnie dobrze, dobrze je traktuję, wygodnie sobie leżą na tych kawałkach drewnach, półki są równe i niczym się w sumie nie różnią od innych drewnianych, prostych półek. Jest czysto, kurz wycieram co drugi dzień, a to najważniejsze.
A to, że nie mam oszklonej gablotki to co z tego? wielu ludzi nie ma i co? mam z tego powodu płakać? mnie osobiście nie podobają się "książki za szkłem", wolę prostotę. Książki mam po to żeby je czytać i korzystać z nich a nie po to żeby ozdabiały dom.
Nie karajcie mnie za moje poglądy i za moje meble. Ważne, że mnie się podoba, wam nie musi. :)

pozdrawiam i miłego egzystowania życzę :)

Blond Gejsza - opinia...



Tytuł: Blond Gejsza
Autor: Jina Bacarr
Wydawnictwo: Wydawnictwo Mira
Rok wydania: 2008
Status: z biblioteki


Może się wydawać, że dałam za wysoką ocenę, ale moim zdaniem książka nie jest aż tak zła, pomimo wielu błędów dotyczących Gejsz, stąd też ocena niższa, ale nie skreślam tej pozycji i zasługuje ona mimo wszystko na więcej punktów niż 1 gwiazdka. Dlaczego? bo pod innymi względami jest bardzo fajna. Nie nadaje się na przewodnik po świecie Gejsz, ale jako przewodnik po świecie namiętności czemu nie? :)
Co prawda nie radziłabym czerpać z tej książki wiedzy na temat Japonii, sztuki, miłości i obrazu Gejsz, bo to jedna wielka pomyłka i pod tym względem są znacznie lepsze książki, ale jako rozrywka nadaje się idealnie. Jest zmysłowa, działa na wyobraźnię. I dlatego też po prostu nie zwracałam uwagi na to, że występują w opowieści gejsze, a wyobrażałam sobie własne postacie, własny świat kobiet i zmysłowości co pozwoliło mi nie zwracać uwagi na te liczne błędy i mogłam cieszyć się w pełni książką i czerpać jak największe doznania.
Cała książka to po prostu erotyk i ta erotyczna otoczka mi się podobała, lubię zmysłowe książki. Jednak szkoda, że Gejsze psuły cały obraz powieści, ponieważ zostały przedstawione jako zwykłe kurtyzany, dlatego po prostu nie zwracałam na to uwagi a słowo "gejsza" zastępowałam w myślach słowem "kurtyzana" i przez to czytało mi się o wiele lepiej i odczuwałam to wszystko tak jak powinnam, nie psując sobie zabawy, a wręcz ją ulepszając.
Spędziłam przyjemny czas czytając i wciągnęłam się w tę historię.
Czyta się szybko i nie żałuję, choć nie jest idealna.

Moja ocena: 4/10

niedziela, 25 maja 2014

Refleksja na temat czytania...

Lubię czytać i to nie wzbudza chyba w nikim wątpliwości. Czytam codziennie, bo lubię, bo to moja pasja, hobby, potrzebuję tego jak pokarmu, jak wampir krwi, jak kot mleka. Jestem uzależniona jak alkoholik od alkoholu, jak narkoman od narkotyków.. innym sprawia przyjemność taniec czy uprawianie sportu, mnie sprawia przyjemność czytanie. I po tę przyjemność sięgam kiedy mogę, bo... bo jest po prostu przyjemne, więc czemu sobie odmawiać?
Przy niektórych książkach jak mnie wciąga i przepadam dla świata mam takie dziwne uczucie, takie "to jest to", takie czuje zaspokojenie, łaskotanie w brzuchu, życie daną historią itd. takie coś jak człowiek uzależniony od czegoś, jak coś dostanie wyjątkowo dobrego to się tym cieszy i pochłania, to ja mam tak samo.. chce więcej i więcej. Jak się skończy to czuje pustkę, kaca że to już koniec. I szukam wtedy następnej... I nie przy każdej książce coś takiego czuję.
To tak jak jemy sobie codziennie coś dobrego i od czasu do czasu trafimy na jakiś rarytas.. tak samo mam z książkami, czytam bo lubię, po potrzebuję, ale jak już trafię na Ten RARYTAS to czuję dumę, że odnalazłam wśród tylu wspaniałych książek tę swoją perełkę, ten skarb przy którym straciłam głowę i się zatraciłam. Czuję wtedy, że książka mnie wybrała, że chce się ze mną zaprzyjaźnić i oczywiście ze wzajemnością. Wśród morza znajomych wyławiam przyjaciół.
Nie wmuszam w siebie na siłę książek, jeśli jakaś mi się nie podoba, nie przyciągnęła mnie, nie sprawiła, że odpłynęłam to przerywam lekturę, bo szkoda mi czasu żeby marnować go na coś co być może do końca książki nic mnie nie poruszy, szkoda mi czasu żeby sprawdzać. Nie mam tyle czasu żeby przeczytać wszystko, więc odkładam i biorę się za inną.. być może powrócę do jakiejś wcześniej odłożonej jeśli poczuję potrzebę przeczytania to czemu nie.. sięgnę.. ale póki co na razie grzecznie i uprzejmie jej podziękuję, widocznie nie jesteśmy sobie przeznaczone. I co do punktacji.. jeśli nawet jakaś książka ma u mnie 1 punkcik, a ją przeczytałam do końca, tzn. że mimo wszystko, coś w sobie miała, że pozwoliłam jej gościć w mym sercu i umyśle do zakończenia, jednak to są jednorazowe przygody.
Lubię czytać książki, bo właśnie po to żeby czuć to co czuję, bo to ulotne jest, to trwa tylko w trakcie czytania i szukam takich książek, które mnie w ten stan doprowadzą, bo go uwielbiam, nie czytam byle czego tzn. dla innych może to być byle co, ale dla mnie nie, czytam tylko to co mnie doprowadzi wręcz do "orgazmu wyobraźniowego" jak nie mogę się chociaż troszkę w taki stan wprowadzić to książka mnie nudzi i nie chcę jej czytać, bo nie czuję przyciągania, dlatego nigdy nie zrozumiem ludzi, którzy czytają nie dlatego żeby czerpać przyjemność, tylko czytają, bo tak wypada, bo wypada coś znać, żeby się popisywać itd. ale mniejsza oto. Czytam bo sprawia mi to radość, przyjemność, dobrze się przy tym bawię, dla mnie to rozrywka, której nigdy się nie wyrzeknę i będę ją sobie sprawiała tak długo jak będę wstanie. Nie wyobrażam sobie już życia bez słowa pisanego.
I te uczucia w trakcie czytania, są tak piękne, te chwile gdzie tańczę wśród emocji targanych mą duszą.. te chwile są bezcenne.. są moje i tylko moje i nikt mi ich nie zabierze. Warto dla nich poświęcić czas....

poniedziałek, 19 maja 2014

Nowe zdobycze książkowe...

W miesiącu maj udało mi się zdobyć kolejne 5 książek do mojego skromnego zbioru. Mam nadzieję, że widać dokładnie na zdjęciu, starałam się jak mogłam żeby było wyraźne... cóż nie zawsze ma się dobre warunki.


1. "Gothique", Kyle Marffin - zakupiona od jednej użytkowniczek z LC
2. "Przed kim uciekamy, mamo?" , Perihan Magden - dostałam jako gratis zamawiając "Gothique", bardzo dziękuję :)
3. "Marina", Carlos Ruiz Zafón - wymiana na LC
4. "Opowieści o Vimce", Alexandra Pavelková - również wymiana na LC
5. "Córka dymu i kości", Laini Taylor - zdobyta za punkty na Fincie.pl