piątek, 25 kwietnia 2014

Kochanek Lady Chatterley...



Tytuł: Kochanek Lady Chatterley
Autor: David Herbert Lawrence
Wydawnictwo: Świat Książki
Rok wydania: 2008
Status: z biblioteki

Sama w sumie nie wiem czego oczekiwałam od tej książki. Nie czuję rozczarowania czy jakiejś specjalnej radości, że przeczytałam.

Czy można napisać pięknie o miłości i romansie, pobudzając wyobraźnie nie używając zbędnych słów by opisać miłosne i seksualne uniesienia?
Owszem można i ta książka jest tego dowodem.
Pomimo tego iż książka jest bardzo uboga w opisy scen łóżkowych to i tak działa bardzo zmysłowo na wyobraźnię. I to mi się w niej najbardziej podobało.

O czym jest książka? najprościej określiłabym, że jest to książka o szukaniu szczęścia i zaspokojenia. O szukaniu bezpieczeństwa i perspektywy na przyszłość. O tym jak przeżyć życie nie będąc jego więźniem. A także o rozterkach niezaspokojonej i dobrej kobiety. Mnóstwo pytań na które nie ma odpowiedzi.
W książce pokazana jest też wyraźnie różnica klasowa.

Niestety, książka zawiera zbyt długie opisy kopalni i różnych innych politycznych czy religijnych przemyśleń, a przez ten toporny choć piękny język, bardzo przynudzają co powoduje, że ma się ochotę wyrzucić książkę przez zamknięte okno. Momentami ma się wrażenie, że autor na siłę ją napisał.
Książka była dla mnie swojego rodzaju katorgą. Zabierałam się za nią z zapałem, a w trakcie czytania ten zapał się zmniejszał stopniowo aż w końcu zakończyłam ją z ogromną ulgą, że to już się skończyło. Momentami książka mnie przygnębiała i wprowadzała w ponury nastrój.
Ciężko i długo ją czytałam, jest to książka na raz i nie chcę już nigdy więcej do niej wracać. Zbyt wielka strata czasu. Akcja się wlecze pomimo tego, że jest to cienka książka i miałam wrażenie, że tych stron ciągle przybywa zamiast ubywać. Jak na jej objętość to męczyłam się z nią zbyt długo.

Ogólnie mówiąc cieszę się, że ją przeczytałam, bo książka jest bardzo dobra jestem z siebie dumna, że przy niej wytrwałam zaspokajając swoją ciekawość, ale jednak cieszę się, że ją wreszcie skończyłam. Polecam tym, którzy nie mają co robić z czasem i tym, którzy chcą poznać piękną historię Lady Chatterley.

moja ocena: 6/10

Justyna, czyli nieszczęścia cnoty...



Tytuł: Justyna, czyli nieszczęścia cnoty
Autor: Donatien Alphonse François de Sade
Wydawnictwo: Wydawnictwo Łódzkie
Rok wydania: 1991
Status: z biblioteki


Chodząca cnota o imieniu Justyna...

Od bardzo dawna chciałam przeczytać tę książkę. Gdy ją w końcu dorwałam ciężko mi było się chociaż na chwilę od niej oderwać. Może to zabrzmi dziwnie, ale doczytałam do końca z wielką przyjemnością i z niemałym zainteresowaniem.
Jestem bardzo zadowolona i znalazłam w niej wszystko czego oczekiwałam, a nawet więcej.

Książka moim zdaniem jest bardzo dobra, opowiada o walce pomiędzy cnotą a rozpustą i porusza bardzo ważne kwestie bytu człowieka i sensu istnienia oraz wiary.
Oprócz tego, w książce jest też pokazane jak w tamtych czasach traktowano kobiety, słabszych i chorych. Kolejny raz udowadniana jest wyższość mężczyzn i ich prawa.

Filozofia przedstawiona przez autora może budzić kontrowersje a nawet obrzydzenie, to jednak trzeba przyznać, iż jego argumenty są napisane bardzo sensownie, zmuszają mimo wszystko do zastanowienia się nad sensem wszystkiego. I nie sposób się z niektórymi jego poglądami nie zgodzić. Chociaż może aż nazbyt starał się udowodnić, że cnota jest z góry skazana na porażkę.

Tytuł "Justyna czyli nieszczęścia cnoty" jest bardzo trafny, ponieważ faktycznie książka opowiada o losach tytułowej Justyny, jej walce, odwadze i cnocie. Wiedziała czego chce i pomimo tych trudności i przeszkód można by rzec, że cnota wygrała, lecz niosąc po drodze wiele nieszczęść. Miała pecha, że trafiła do świata Libertynów.
W zasadzie może nie tyle to są "nieszczęścia cnoty" co raczej "nieszczęścia Justyny".
Autor nieźle torturował naszą bohaterkę zanim doprowadził do jej szczęścia i spełnienia, ale mimo wszystko w końcu się zlitował i ją ocalił, więc chyba nie jest aż takim wielkim potworem.
Podziwiam Justynę, bo nie załamała się, dopięła swego i z każdej sytuacji potrafiła wyjść. Chociaż czasami przyznam szczerze, męczyła mnie jej naiwność, nie uważała zbytnio na siebie, za bardzo ufała ludziom i nie brała ze swoich doświadczeń lekcji przez co popadała w jeszcze większe tarapaty, których mogłaby uniknąć.

Ja tę książkę traktowałam jak swojego rodzaju horror, który ukazuje człowieka jako wynaturzonego potwora. A de Sade to tak jakby dzisiejszy Masterton.
Bo niby czym ta książka różni się od dzisiejszych horrorów? Skoro uznajemy Markiza za chorego człowieka, bo miał takie a nie inne poglądy i swoje upodobania to i również Mastertona czy Ketchuma powinniśmy za takich uważać, za to co ukazują w swoich książkach, bo normalne to to chyba też nie jest.

Książka jest napisana w sposób płynny i łatwy w odbiorze. Bogaty zasób słownictwa i pojęć. Brak nużących fragmentów, dialogi ciekawe, wartka akcja. Czyta się przyjemnie, z wypiekami na twarzy i z niemałymi emocjami. Wzbudza w czytelniku wszelakie uczucia. Książka ma niesamowity klimat i czuć wyraźnie powiew XVIII wieku.

Czy polecam? hmm...
To bardzo wstrząsająca i wzruszająca książka, zmuszająca do refleksji, pozostaje w pamięci na bardzo długo, dlatego polecam ją zdecydowanie osobom odważnym i twardo stąpającym po ziemi.

Moja ocena: 9/10

środa, 23 kwietnia 2014

Siostrzenica markizy - opinia



Tytuł: Siostrzenica Markizy
Autor: Daria Charon
Wydawnictwo: Replika
Rok Wydania: 2010
Status: moje




Zmysłowa, namiętna i przesiąknięta seksem książka, pobudzająca wyobraźnię.
Ma wszystko to co powinien zawierać dobry erotyk.
Książka wciąga od pierwszej strony, czyta się szybko. Jest napisana prostym i pięknym językiem. To nie jest żadne wyuzdane porno. Opisy erotycznych scen nie są wulgarne tylko subtelne, zmysłowe i działające na zmysły.
Jednak jeśli myślicie, że nie znajdziecie nic oprócz seksu, to jesteście w błędzie.
Książka jest dla tych którzy potrafią dostrzec piękno erotyki i miłości, jest dla tych którzy potrafią znaleźć w tej książce więcej niż seks. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że seks jest tutaj "głównym bohaterem", ale nie on jest tu najważniejszy. Tak na prawdę jest to książka o miłości, marzeniach, nieufności, samotności i brutalności rzeczywistego świata oraz walce o przetrwanie. Dwoje bohaterów musi przejść długą drogę by się odnaleźć i zrozumieć, że są sobie przeznaczeni.... im dalej zagłębiamy się w ich historię zauważamy, że seks schodzi na dalszy plan.
Autorka stworzyła piękne dzieło sztuki, ukazując erotykę w różnych obliczach i odsłonach. Książka pozostawia po sobie przyjemne wrażenia i pewien niedosyt...
Polecam.

Moja ocena: 9/10

niedziela, 20 kwietnia 2014

Wenecja Vivaldiego - krótka opinia...



Tytuł: Wenecja Vivaldiego
Autor: Laurel Corona
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Rok Wydania: 2011
Status: Moje


Przepiękna i smutna książka opowiadająca o losach dwóch sióstr i mistrza Vivaldiego. To książka o muzyce, miłości, marzeniach i uczuciach. Przez cały czas czytania dosłownie słyszałam muzykę i śpiew wydobywające się z kart książki, każde kolejne zdanie poruszało moje serce do głębi, wzruszałam się z każdym słowem. Byłam zachwycona tą magiczną historią. Na końcu się popłakałam.. nie spodziewałam się takiego zakończenia ;(
Spędziłam bardzo przyjemne chwile, chyba nawet jedne z najlepszych w moim życiu, oddając się w ręce fantazji, wsłuchując się w czytane słowa. Magia zawładnęła moją duszą i odpłynęłam do bajkowej Wenecji.
Polecam tę zmysłową i piękną książkę każdemu, kto docenia sztukę, bo ta książka jest dziełem sztuki.

Tej książki się nie czyta, tę książkę się słucha.

Moja ocena całości: 10/10

środa, 16 kwietnia 2014

Czerwony Hotel - opinia...



Tytuł: Czerwony Hotel
Autor: Graham Masterton
Wydawnictwo: REBIS
Rok wydania: 2012, Poznań
Status: Wypożyczone z biblioteki


Czytałam już wiele książek Grahama Mastertona, znam tego pisarza i wiem czego mniej więcej można się po nim spodziewać i do tej pory jeszcze nie żałowałam, że sięgnęłam po jego książki. Zawsze zapewniają dobrą rozrywkę mimo iż jest pisarzem dość nierównym.
Sięgnęłam po "Czerwony hotel" z ciekawości, co też ten pisarz tym razem wymyślił...
Mamy tym razem akcję dziejącą się w tytułowym, czerwonym hotelu. Jest on nawiedzony przez duchy, różne wymiary na siebie się nakładają, jedna z bohaterek miewa proroczy sen dotyczący tego miejsca, jej brata i oczywiście niej samej.
W rozwikłaniu zagadki pomaga Sissy, kobieta medium przepowiadająca przyszłość z kart.
Cóż.. zaintrygowana opisem sięgnęłam po tę książkę oczekując dobrej rozrywki, poza tym uwielbiam mroczne tajemnice, paranormalne sprawy i wróżenie z kart. I nie zawiodłam się.. dostałam wszystko czego oczekiwałam. I zdecydowanie jest to dla mnie najlepsza książka Mastertona jaką do tej pory przeczytałam.
Wielu ludzi uważa, że książka jest za słaba na horror, narzekają, że za mało straszna i że w ogóle jest jakaś nijaka. A mnie się właśnie to wszystko najbardziej podobało i tym razem w tej książce znalazłam to czego brakowało mi w innych książkach tego pisarza. Znalazłam tą magię, tę niepewność mimo przewidywalnej akcji. Znalazłam tę otoczkę, która powinna towarzyszyć makabrze przez całą książkę. To coś co zalega gdzieś w głowie, sercu, organizmie, trzyma i nie puszcza aż do zakończenia.
Książka nie jest przesadzona w makabryczne opisy, wszystko jest dawkowane w odpowiednich proporcjach, że czytelnik nie czuje przesytu, nie ma poczucia, że horror w zasadzie jest śmieszny i żałosny aniżeli straszny.
Kolejny plus to duchy, które nie są przesadnie ubarwione, tylko przedstawione w sposób prosty, jednocześnie wzbudzający niepokój. Ja przyznam się, że miałam ciarki na ciele gdy była o nich mowa. Tak, boję się duchów i jak w książkach występują zawsze odczuwam taki lekki hmm.. dyskomfort myślowy? nie wiem czy mogę użyć takiego określenia, ale uważam, że jest ono trafne.
Ale.. jednak muszę się czegoś uczepić. Troszeczkę niektóre motywy z książki przypominały mi "Lśnienie" pana Kinga. Możliwe, że Masterton się inspirował dziełem swojego kolegi po fachu albo mu pozazdrościł popularności lub po prostu to zwykły zbieg okoliczności. W każdym razie to wrażenie towarzyszyło mi podczas czytania.
Niemniej jednak książka jest bardzo dobra, zupełnie inna od tych, które już przeczytałam, jakby innym stylem napisana. Pozytywne zaskoczenie. I takie historie bardzo lubię.
Polecam.

Moja ocena całości: 7.5/10